|
زیبایی عشق به سکوته نه فریاد.
زیبایی عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ریختن.
عشق خیالی ست که اگه به واقعیت برسه
دیگه طعم شیرینشو از دست می ده.
عشق یه کویره که عاشق تشنه
با رویای سراب معشوق قدم به جلو میذاره.
عشق راه ناهمواریه که وقتی ازش گذشتی
و تمام سختیا رو پشت سر گذاشتی می رسی به جایی
که اصلا تصور نمی کردی آخرش این باشه
مثل کسی که از کوهی بالا می ره به امید اینکه ببینه
پشت اون کوه چیه؟
لذتش فقط امید و رویای رسیدن به اون بالاست
وقتی رسیدی می بینی هیچی پشت کوه نبوده
و نیست ناامید و خسته می شینی
به این همه راهی که اومدی فکر می کنی.
البته اگه بین راه سقوط نکنی.
عشق سخن گفتن با نگاهه.
عشق امید به رسیدن و ترس از نرسیدنه
|
